Babilońska tabliczka przedstawia okrągły prototyp arki Noego

Babilońska tabliczka przedstawia okrągły prototyp arki Noego

Prawie tysiąc lat przed powstaniem Biblii, kawałek gliny wielkości telefonu komórkowego opowiadał legendę o Atrahasisie, babilońskim bohaterze, który zbudował gigantyczną, okrągłą arkę, aby uchronić się przed wielką powodzią, zabierając ze sobą dzikie zwierzęta zebrane w pary. Relikwia jest wystawiona w British Museum i według kustosza Irvinga Finkela, autora książki “The Ark Before Noah”, takie właśnie historie ze starożytnej Mezopotamii zainspirowały mit o arce Noego.

Według Księgi Rodzaju, zagubione drogi ludzkości spowodowały Wielki Potop, historię ze Starego Testamentu wyrytą w zbiorowej pamięci i graną przez Russella Crowe’a, która w tym tygodniu wchodzi na ekrany hiszpańskich kin. Historia mówi, że tylko Noe, jego rodzina i kilka zwierząt z każdego gatunku zostało uratowanych po podniesieniu się wód.

“To jest rzeczywiście mit, który prawdopodobnie powstał po katastrofalnej powodzi tysiące lat temu w odległej przeszłości, na długo przed rozpoczęciem pisania”, Irving Finkel, kurator British Museum w Londynie, powiedział Sinc. “Jest to więc historia, która ma wyjaśnić i pocieszyć ludzi, ale to wszystko, czym jest.

Na poparcie swoich słów Irving dysponuje bardzo cennym dowodem: babilońską tabliczką datowaną na ok. 1750 r. p.n.e. Jest to kawałek gliny o rozmiarach zbliżonych do telefonu komórkowego, na którym zapisano 60 linii pisma klinowego typowego dla starożytnej Mezopotamii.

”.

Tekst zaczyna się tak: „Kask, kask z trzciny! Atrahasis, posłuchaj mojej rady. Więc możesz żyć wiecznie. Zniszcz swój dom i zbuduj statek. Odrzuć mienie i uratuj życie. Uruchom arkę, która będzie miała okrągły kształt o równej szerokości i długości ”.

Atrahasis to babiloński bohater, do którego przemawia jego bóg, a jego instrukcje dotyczące budowy statku są szczegółowo opisane w następujących kwestiach: podnieś go na ziemię, użyj trzciny, włókien palmowych i lin, umieść 3600 rekwizytów, rozłóż komórki wewnątrz, zainstaluj dach , pokryć bitumem lub smołą wewnątrz i na zewnątrz, umieścić dach, na którym można się modlić, a nawet wspomina się, że dzikie zwierzęta mają być wprowadzane “po dwa”.

Tabliczka wykonana z gliny, z pismem klinowym © Dale Cherry

Słynny babiloński kawałek gliny dotarł do British Museum w Londynie w 1985 roku za pośrednictwem osoby, która chciała uzyskać informacje na temat relikwii. Nazywał się Douglas Simmonds, właściciel kolekcji różnych przedmiotów i antyków odziedziczonych po swoim ojcu, Leonardzie Simmonds. Leonard z kolei był członkiem Królewskich Sił Powietrznych (RAF) i podczas II wojny światowej wykorzystał swój pobyt na Bliskim Wschodzie, by zdobyć takie fragmenty jak tabliczka. Kiedy konserwatywny Irving Finkel – na zdjęciu – miał go w rękach, miał niespodziankę swojego życia. Po szczegółowej analizie doszedł do uznania tej relikwii jako jednego z najważniejszych ludzkich dokumentów, jakie kiedykolwiek odkryto.

Zaskakujący jest jednak kształt arki: okrągły. „Tak, tak właśnie jest napisane” – podkreśla Finkel, który z informacji na tablecie zdołał wywnioskować wymiary obwodu: powierzchnię 14 400 łokci kwadratowych (3600 m 2 ) i 67,7 m średnicy. Wysokość była nindan , około 6 metrów, rozmieszczona na dwóch piętrach.

Ekspert uważa, że struktura ta przypomina kształtem korakle (zwane też kufami lub gufami), rodzaj okrągłej łodzi używanej do transportu ludzi, zwierząt i towarów na Tygrysie i Eufracie od starożytności do XX wieku.

Hipoteza Finkla zakłada, że na początku drugiego tysiąclecia p.n.e. współistniały dwie tradycje dotyczące pojawienia się wielkiej arki. Jeden z nich uważał, że ma on kształt maguru lub migdała, podobnie jak łodzie, które pływały po bagnach.

Inna wersja, która rozprzestrzeniła się w miastach nadbrzeżnych nad rzekami Babilonu, głosiła, że Atrahasis lub jakiś podobny bohater zbudował “supercoracle”. Tak jest to zapisane na analizowanej tabliczce, jednej z dziewięciu ze znakami pisma klinowego, na których wspomniana jest historia globalnego potopu.


coracles (zwane również 
s kufas lub gufas) były rodzajem taksówek rzecznych że podróżował Tygrysu i Eufratu. 
Jego kształt może zainspirować projekt okrągłej superczapki. 
/ © Kolekcja Irvinga Finkla

Zestaw ten zawiera Epopeję Gilgamesza, słynną serię glinianych naczyń z VII wieku p.n.e., w której występuje mędrzec Utnapishtim. Podobnie jak Noe, on również wypuścił gołębia i kruka ze swego statku, aby zobaczyć, czy powrócą.”W przypadku arki Utnapishtima, jej kształt jest kwadratowy, respektując fakt, że szerokość i długość są równe (po 120 łokci), ale nie jest okrągła”, wyjaśnia Finkel, “chociaż bardzo znaczące jest to, że zachowuje tę samą powierzchnię (120 x 120=14 400 łokci kwadratowych), co okrągła struktura”.Ale badacz idzie dalej i zwraca uwagę, że powierzchnia arki Noego opisana w Biblii jest również praktycznie identyczna: 15 000 łokci kwadratowych, mimo że jest ona rozłożona na prostokątnym obszarze opisanym w Księdze Rodzaju (300 łokci długości, 50 szerokości i 30 wysokości, czyli około 137,2 x 22,8 x 13,7 m, plus zadaszenie).

„Uruchom arkę, którą zrobisz okrągłą, i umieść dzikie zwierzęta po dwóch” – mówi tabliczka

“To jednoznacznie wskazuje na przeróbkę pierwotnego babilońskiego pomysłu, aby na tej samej podstawie zbudować łódź o innym kształcie, potężniejszą i o wyglądzie barki do transportu rzecznego” – mówi kurator, który w swojej ostatniej książce “Arka przed Noem” opowiada o długiej ewolucji od okrągłej arki do kwadratowej i wreszcie prostokątnej. Zamiast konwencjonalnego artykułu naukowego, badacz wybrał taką formułę komunikowania swoich wyników, które zostaną również zaprezentowane w filmie dokumentalnym.

Oprócz kwestionowania teorii, takich jak arka Noego spoczywająca na górze Ararat w Turcji, książka wskazuje, że ta historia oraz historia globalnego potopu wywodzi się z podobnych opowieści ze starożytnej Mezopotamii w dzisiejszym Iraku. W krainie, gdzie wylewy rzek i samo życie zdawały się być na łasce bogów, zwyciężyła idea, że statek z ludzką i zwierzęcą załogą może przetrwać kataklizmy i ponownie zaludnić świat.

Tradycje ustne z tego regionu Bliskiego Wschodu oraz zapisy pismem klinowym na starożytnych tabliczkach glinianych mogły służyć jako źródło dla uczonych w Piśmie narodu żydowskiego, szczególnie podczas ich niewoli babilońskiej w VI wieku p.n.e., czyli mniej więcej w czasie, gdy przypuszcza się, że Księga Rodzaju została napisana.

https://www.agenciasinc.es/Noticias/Una-tablilla-babilonica-presenta-un-prototipo-redondo-del-arca-de-Noe

1105
Źródło artykułu
Translate »